ตอนที่ 34 อาจารย์ผู้มีจริตดุจชาผู้เลิศล้ำ ปราบจิ้งจอกน้อยสุดน่าเอ็นดู

ตอนที่ 34 อาจารย์ผู้มีจริตดุจชาผู้เลิศล้ำ ปราบจิ้งจอกน้อยสุดน่าเอ็นดู

กู้หานเฉินเฝ้ารอคอยวันเพ็ญสิบห้าค่ำ ในที่สุดก็รอจนมาถึง

เมื่อคืนวาน

เขาได้ยินเสียงเคลื่อนไหวแผ่วเบาดังออกมาจากภายในโถงทะยานฟ้าอย่างเลือนราง

ทว่าในตอนกลางวันเขาเล่นเกมโยนจานร่อนกับซูซูจนเหนื่อยเกินไป

เขาง่วงงุนจนแทบทนไม่ไหว หาวออกมาครั้งหนึ่ง พลิกตัวนอนหงายสี่เท้าชี้ฟ้า ใช้หางน้อย ๆ คลุมไข่ดำเอาไว้ แล้วผล็อยหลับไปอย่างสนิท

รอจนกู้หานเฉินตื่นขึ้นมา ภายในโถงก็ไม่มีผู้ใดอยู่แล้ว

เหลือเพียงผลไม้วิญญาณสดใหม่กองหนึ่งซึ่งเปียกชื้นด้วยน้ำค้างยามรุ่งอรุณ

ต้องเป็นซูซูที่เก็บมาให้เขาด้วยตนเองตอนตื่นแต่เช้าเพื่อฝึกกระบี่เป็นแน่!

กู้หานเฉินนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันพิเศษ ดวงตาก็เปล่งประกายระยิบระยับ