ตอนที่ 14 มิตรภาพสหายเช่นนี้ ไม่มีก็ช่างเถิด

ตอนที่ 14 มิตรภาพสหายเช่นนี้ ไม่มีก็ช่างเถิด

จิงซานหวยเหลือบมองเยว่หลีที่ยังหลับใหล หลังสร้างเขตอาคมให้นางชั้นหนึ่ง ก็ติดตาม “เสิ่นซื่อ” พุ่งเข้าสู่ป่าทมิฬไปอย่างกระชั้นชิด

ทว่าเมื่อพวกเขาไปถึงที่เกิดเหตุจริง ๆ จึงได้รู้ว่าสิ่งใดเรียกว่าแดนชำระบนโลกมนุษย์

ในป่าทึบอันเขียวชอุ่ม หมอกโลหิตสีแดงแผ่กระจายอยู่กลางอากาศ

พื้นหญ้าสีเขียวสดเปรอะเปื้อนโลหิตสีน้ำตาลดำ แขนขาและชิ้นส่วนร่างกายขาดกระจัดกระจายอยู่ทุกหนแห่ง

ท่ามกลางกลิ่นคาวโลหิตเหม็นคลุ้ง มีศพแห้งร่างมนุษย์กองสุมสูงหลายจั้ง

ร่างเหล่านั้นแตกหักแหลกเหลว สวมอาภรณ์ศิษย์สำนักอนันต์ เป็นภาพบาดตาอันเงียบงันไร้ชีวิต

เหล่าศิษย์ที่ยังรอดชีวิตกวัดแกว่งกระบี่จนเกิดแสงกระบี่ ต้านทานการโจมตีของศัตรูอย่างสุดกำลัง