กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 12 ข้าว่าเจ้าคงคันไม้คันมือแล้วกระมัง
วันรุ่งขึ้น ยามอิ๋น
เหล่าศิษย์ยอดฝีมือต่างมาถึงเขตอาคมบริเวณเชิงเขาของสำนักอนันต์แล้ว
เด็กหนุ่มร่างกำยำผู้หนึ่งยืนอยู่หน้าขบวน กำลังชะเง้อคอรอคอย
ศิษย์ส่วนใหญ่ล้วนมีตบะระดับสร้างฐานระยะปลาย ศิษย์จากขุนเขาหลิงอวิ๋นทุกคนล้วนเข้าร่วมการเดินทางครั้งนี้ ยกเว้นซูเหยียนชิง รวมถึงไป๋เสี่ยวหรูผู้ถูกขับออกจากสำนักอาจารย์
ทว่านอกจากจอมเซียนเฮ่อเหลียนแล้ว ยังมีศิษย์อีกคนที่ยังมาไม่ถึง
เด็กหนุ่มร่างกำยำในชุดดำมีนามว่าจิงซานหวย เป็นศิษย์คนที่สามแห่งขุนเขาหลิงอวิ๋น
เขามองเด็กหนุ่มผอมแห้งที่กำลังเร่งฝีเท้าเข้ามาจากที่ไกล ๆ ด้วยสีหน้าไม่พอใจ
เมื่อเด็กหนุ่มผอมแห้งวิ่งมาถึงเบื้องหน้าเขา เสียงห้าวหาญหยาบกระด้างก็แฝงโทสะยิ่งขึ้น “เสิ่นซื่อ ข้าว่าเจ้าคงคันไม้คันมือแล้วกระมัง หลายวันไม่ได้ประลองกัน ก็คิดจะมาหาที่เจ็บอีกแล้วหรือ”