ตอนที่ 8 ชายหญิงพึงเว้นระยะ เข้าใจหรือไม่？

ตอนที่ 8 ชายหญิงพึงเว้นระยะ เข้าใจหรือไม่？

ลมราตรีพัดซู่ซ่า จันทร์กระจ่างแขวนสูง

ภายในโถงทะยานฟ้าเงียบสงัดไร้เสียง

ที่นี่คือสถานที่พำนักเพียงลำพังของจอมเซียนเฮ่อเหลียน ปกติแทบไม่มีผู้ใดมาเยือน

เฮ่อเหลียนชูเสวี่ยหยิบโคมแก้วแสงหิ่งห้อยมอบให้ซูเหยียนชิง ให้นางเดินตามทางเล็กคดเคี้ยวด้านหลังโถงไปยังน้ำพุร้อน ส่วนตัวเขาหันกายไปยังห้องยาเพื่อจัดสมุนไพรสำหรับยาแช่

ซูเหยียนชิงถือโคมไฟ เดินไปถึงริมน้ำพุร้อนอย่างระมัดระวัง

รอบด้านเต็มไปด้วยโขดหินและพรรณไม้ หมอกไออบอวล เป็นครั้งคราวมีหิ่งห้อยส่องแสงริบหรี่ประดุจดวงดาวแต้มอยู่

ณ ปลายทางคดเคี้ยวอันลึกสงบ น้ำพุร้อนรายล้อมด้วยบุปผาและพฤกษา

ซูเหยียนชิงมองทิวทัศน์งดงามเบื้องหน้าจนตะลึงลาน ลืมคำกำชับของอาจารย์ก่อนจากไปเสียสิ้น