กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 190 ถ้อยคำแห่งบัวลืมธารา
ใบเรือเจ็ดสีของเรือบัวสมุทรครามแล่นอยู่บนผืนทะเลมานานถึงสามเดือน เสากระโดงรูปบัวตรงหัวเรือพลันชี้ตรงไปยังทิศตะวันตกเฉียงใต้ ดอกบัวหยกตรงส่วนยอดเปล่งแสงสีขาวนวลตา สะท้อนให้เห็นหมู่ดอกบัวสีเทาลอยเกลื่อนอยู่ทั่วผืนน้ำ กลีบของดอกบัวเหล่านี้โปร่งแสงคล้ายแผ่นน้ำแข็งบาง เกสรบัวสีดำตรงใจกลางดอกขับหมอกสีเทาขาวออกมาไม่ขาดสาย นกทะเลที่แตะโดนหมอกล้วนสูญเสียทิศทางในทันใด บินวนเวียนอยู่หลายรอบก่อนจะร่วงดิ่งลงสู่ทะเล