0178

⬢⬢⬢

ตอนที่ 177 เงาบัวสะท้าน

ดอกบัวเจ็ดสีแห่งแท่นบัวสุดท้ายเบ่งบานท่ามกลางแสงอรุณมาเจ็ดวันแล้ว รอยแสงรูปบัวระหว่างฟ้าดินพลันกระเพื่อมไหวเป็นระลอก ในยามที่อาเฉินเช็ดถูทำความสะอาดกระบี่สั้นคมครามอยู่นั้น คมกระบี่ก็สะท้อนภาพนอกหอสืบบัว ปรากฏร่างเงาสีเทาสายหนึ่งกำลังเหยียบย่ำรอยแสงมุ่งหน้ามา คนผู้นั้นถือหยกพกรูปบัวครึ่งชิ้นไว้ในมือ ลวดลายบนชายเสื้อสั่นพ้องกับชีพจรบัวต้นกำเนิดแห่งแท่นบัวสุดท้ายอย่างเลือนราง ทุกย่างก้าวล้วนทิ้งเงาบัวที่แวบผ่านแล้วเลือนหายไว้บนพื้น