0096

⬢⬢⬢

ตอนที่ 96 เคล็ดบัวคืนสู่อสัญ

ความมืดมิดในส่วนลึกของแดนกุยซวีดำขลับดั่งน้ำหมึก แม้แต่แสงสว่างก็ยังถูกกลืนกิน ดอกบัวทมิฬขนาดยักษ์ดอกนั้นลอยเคว้งอยู่กลางความว่างเปล่า ริมขอบกลีบดอกเรื่อแสงโลหิต บนกลีบดอกแต่ละกลีบสลักแน่นไปด้วยอักขระคำสาปอันบิดเบี้ยว ยามปะทะกับแสงสีทองของกระจกกุยซวี ถึงกับก่อให้เกิดประกายอสนีบาตสีดำ

กริชในฝ่ามือของแม่หนูน้อยร้อนผ่าว กระจกกุยซวีแปรเปลี่ยนเป็นโล่แสงขนาดมหึมาคอยปกป้องอยู่เบื้องหน้า "กลิ่นอายของบัวทมิฬดอกนี้ ไม่เหมือนกับบัวคู่ที่ถูกปนเปื้อนดอกใดเลย" นางยังมิทันสิ้นเสียง บัวทมิฬก็พลันยิงศรสีดำออกมาหลายสิบดอก หัวศรพุ่งโจมตีเข้ามาพร้อมเสียงหวีดแหลม โล่แสงถูกยิงจนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ผิวหน้าปรากฏรอยแตกร้าวราวดั่งใยแมงมุม