กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 คลื่นใต้น้ำซัดสาด
แสงแรกยามเช้าตรู่ส่องทะลุผ่านระแนงหน้าต่าง ทอดประกายแสงละเอียดลงบนบาดแผลที่ตกสะเก็ดของเย่เฉิน เขามองกระบี่ไม้ท้อที่แขวนอยู่บนขื่อ ตัวกระบี่สะท้อนเงาร่างที่กำลังวุ่นวายอยู่นอกหน้าต่าง อาชิงกำลังพาเสี่ยวหลิงเอ๋อร์ฝึกซ้อมท่าเท้า หลิ่วเยียนนั่งยองๆ ถอนวัชพืชอยู่ในแปลงสมุนไพร จิ้งจอกขาวคาบกิ่งไม้แห้งครึ่งท่อนมาจากที่ใดไม่ทราบ กำลังไล่งับหางตัวเองเป็นวงกลม ภาพอันดูเงียบสงบนี้ กลับทำให้เขานึกถึงดอกบัวโลหิตตรงชายเสื้อของสำนักโลหิตจันทราเมื่อคืนวาน ไอเย็นสายหนึ่งจึงผุดขึ้นในก้นบึ้งหัวใจ