0009

⬢⬢⬢

ตอนที่ 9 ไฟในใจส่องสว่างนิรันดร์

แสงยามเช้าส่องทะลุรอยแยกของวังใต้พิภพ ฉาบประกายสีทองอันแตกกระจัดกระจายลงบนไหล่ของเย่เฉิน เขากุมกระบี่ประจำกายของเสวียนเฟิง นิ้วมือลูบไล้ป่านหยาบที่ศิษย์พี่พันไว้บนด้ามกระบี่ด้วยตนเอง โคมบัวที่ลอยอยู่บนแม่น้ำมืดด้านหลังสว่างวาบดับวูบ ราวกับวิญญาณของผู้คุ้นเคยที่ยังมิได้มลายหายไป ซูชิงเหยาอุ้มหลินหว่านเอ๋อร์ที่หมดสติวิ่งตามมา ขลุ่ยหยกยังคงมีคราบน้ำตาที่ยังไม่แห้งเกาะกุม "ข้ากับเจ้าหุบเขาจะคุ้มกันหว่านเอ๋อร์คอยระวังหลังให้ เจ้า... ระวังตัวทุกฝีก้าวด้วย"