0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 สหายเก่าบนเส้นทางเร้นลับ

บนผนังหินชื้นแฉะภายในทางลับ ตะไคร่น้ำห่อหุ้มคราบน้ำที่สั่งสมมาเนิ่นนานปี บิดภาพสะท้อนของเย่เฉินให้กลายเป็นเงาแตกสลาย ทุกก้าวที่เขาย่างเดิน ปลายนิ้วอันเย็นเฉียบของเสวียนเฟิงจะเสียดสีกับหัวไหล่คราหนึ่ง ราวกับว่าศิษย์พี่ยังคงเหลือลมหายใจ และกำลังใช้เรี่ยวแรงสุดท้ายชี้ทิศทางให้แก่เขา คัมภีร์แพรในอกเสื้อกดทับหน้าอกจนเจ็บแปลบ ทว่าในยามนี้ เมื่อเทียบกับความเจ็บปวดเจียนควักหัวใจจากการสูญเสียบุคคลผู้เป็นที่รักยิ่งแล้ว ความลับเหล่านั้นที่เกี่ยวพันถึงความอยู่รอดของยุทธภพล้วนดูห่างไกลยิ่งนัก