0149

⬢⬢⬢

ตอนที่ 148 ป่าลึกแลเห็นกระดูก

สะพานหินรูปบัวแห่งสระบัวโลหิตเพิ่งสลักคำว่า "การไถ่บาป" คำสุดท้ายเสร็จสิ้น "บันทึกวีรธรรม" แห่งหอสืบบัวก็พลันพลิกเปิดเองโดยไร้ลม ตราดอกบัวโลหิตบนหน้ากระดาษแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีชาด ประทับภาพพงไพรดำมืดผืนหนึ่งลงบนที่ว่าง—อักษรสามคำ "พงไพรกัดกระดูก" ที่ระบุไว้ในป่า เส้นขีดของมันยังพันเกี่ยวด้วยเส้นไหมสีดำเส้นเล็กละเอียด ซึ่งมีสายกำเนิดเดียวกันกับลวดลายบนหน้ากากสำริด