0139

⬢⬢⬢

ตอนที่ 138 ใจกลางบัวมิรู้ดับ

น้ำค้างยามเช้าของเมืองใจบัวเพิ่งชโลมกรอบหน้าต่างสำนักศึกษา บัวเคียงก้านสามสีบนปก《บันทึกวีรธรรม》ก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ปลายนิ้วของอาเฉินลูบผ่านหน้ากระดาษ ลายแสงที่เพิ่งฟื้นคืนความอบอุ่นชุ่มชื้นสายนั้นพลันปริแตกเป็นรอยเส้นเล็ก รอยเส้นเล็กที่ปริซึมมีน้ำสีดำไหลซึมออกมาก่อตัวเป็นตัวอักษร "โลภ" อันบิดเบี้ยวบนโต๊ะ ซึ่งเหมือนกับลวดลายบนมีดสั้นของพวกสาวกลัทธิเทียมในเจียงหนานมิมีผิดเพี้ยน