0126

⬢⬢⬢

ตอนที่ 126 ร่องรอยลับแห่งแสงรุ้ง

ยามที่รุ้งแสงเลือนหายไปทางขอบฟ้าทิศตะวันตกเฉียงเหนือ หมอกยามเช้าของเมืองซูโจวกำลังค่อยๆ สลายตัวไป เย่เฉินมองดูลายแสงที่ยังหลงเหลืออยู่บนฝ่ามือ ร่องรอยที่แสงรุ้งสายนั้นพาดผ่านควบแน่นเป็นลูกศรกึ่งโปร่งแสงกลางอากาศ ชี้ตรงไปยังเขาเฉียนเหลียนที่อยู่ห่างออกไปนับพันลี้ หลินหว่านเอ๋อร์สอดหญ้าหัวใจบัวที่เพิ่งเก็บมาใหม่เข้าไปใน《พระสูตรร้อยพฤกษา》 ทันใดนั้นหน้าหนังสือก็พลิกเปิดเองโดยไร้ลม ลายมือสีเลือดสายหนึ่งปรากฏขึ้นตรงที่ว่างของ "บทกู่พิษ" ว่า "รังลับสำนักยมโลก ถ้ำน้ำแข็งเฉียนเหลียน"