0121

⬢⬢⬢

ตอนที่ 121 เสียงบัวแห่งอารามโบราณ

เสียงระฆังทองแดงของสำนักศึกษาจิตบัวยังคงสะท้อนก้องในสายหมอกยามเช้า เย่เฉินกับหลินหว่านเอ๋อร์ได้ก้าวสู่เส้นทางมุ่งหน้าสู่ประจิม แม้ตราประทับดอกบัวบนฝ่ามือจะจางหายไปแล้ว ทว่ายังคงสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่ส่งมาจาก "บทมหาสามัคคีจิตบัว" ไออุ่นนั้นไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณ ควบแน่นกลายเป็นดอกบัวทองคำดอกหนึ่ง ณ สุดปลายทางเดินบนเขาเบื้องหน้า—ที่แห่งนั้นเป็นที่ตั้งของ "อารามเสียงบัว" อารามโบราณพันปี ว่ากันว่าแท่นบัวภายในอารามได้ประดิษฐานสารีริกธาตุของผู้ก่อตั้งทั้งสองสำนักเอาไว้