0108

⬢⬢⬢

ตอนที่ 108 วจีบัวสระเหมันต์

ยามนี้ บัวแสงที่บานเพียงครึ่งดอกพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง ท่ามกลางลำแสงปรากฏอดีตที่ถูกฝุ่นกาลเวลาฝังกลบขึ้นมาฉากหนึ่ง——

ในคืนพายุฝนคะนองเมื่อห้าปีก่อน หยกโลหิตบนผาคร่ำวิญญาณพลันส่งเสียงหวีดแหลมแสบแก้วหู นิ้วมือของไป๋เซี่ยวเทียนที่กุมหยกโลหิตถูกแรงสะเทือนจนเลือดซึมออกมาในพริบตา สีหน้าของมันพลันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน เย่เฉินคว้าโอกาสอันแวบผ่านดั่งสายฟ้าแลบนี้ ร่างกายดุจภูตพรายร่ายรำกระบวนท่าวายุพิสุทธิ์สิบสามกระบวน กระบี่คมครามแฝงไอเย็นเยียบยะเยือกพุ่งตรงไปยังลำคอของไป๋เซี่ยวเทียน

ในเสี้ยววินาทีวิกฤต หลินหว่านเอ๋อร์ที่ถูกลูกสมุนของไป๋เซี่ยวเทียนมัดไว้กับเสาหินพลันออกแรงสะบัดเชือกจนขาด แล้วพุ่งตัวเข้าหาเย่เฉินอย่างไม่คิดชีวิต ในพริบตาที่นางพุ่งตัวออกมานั้น ตะปูทะลวงกระดูกดอกหนึ่งถูกยิงออกมาจากหลังโขดหินในเงามืด ปักทะลุไหล่ของนางอย่างแม่นยำ โลหิตสดๆ ย้อมอาภรณ์ขาวของนางจนแดงฉานในทันที