กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442
บนท้องฟ้าไม่รู้ว่ามีกลีบดอกไม้โปรยปรายลงมาจากที่ใด พวกมันล่องลอยพลิ้วไหวลงมาอย่างต่อเนื่อง ราวกับสายฝนดอกไม้อันแสนโรแมนติก
ในเวลานั้นเอง เหออวิ๋นสวมชุดคลุมมังกร ก้าวเดินอย่างมั่นคงตรงเข้ามาหาอู่หลิง
เมื่ออู่หลิงเห็นดังนั้น ก็รีบคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้นเพื่อคารวะ "ข้าน้อยขอถวายคำนับฮ่องเต้"
เหออวิ๋นก้าวเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะจับมือของนางไว้โดยตรงพร้อมรอยยิ้ม "ระหว่างเจ้าและข้าไม่จำเป็นต้องเกรงใจ แม้ข้าจะเป็นฮ่องเต้ แต่ข้าไม่เคยมองเจ้าเป็นขุนนางใต้บังคับบัญชาเลยแม้แต่น้อย"
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและจริงใจ ทำให้หัวใจของอู่หลิงเต้นเร็วขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
อู่หลิงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย นางพยายามดึงมือกลับ แต่น่าเสียดายที่เหออวิ๋นจับไว้แน่นมาก