เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 417
ขุนนางอีกคนหนึ่งรีบกล่าวสนับสนุน "ใช่แล้ว ฝ่าบาท กองทหารม้าของพวกมันบุกโจมตีราวกับสายฟ้าฟาด กองทัพของเราไม่อาจต้านทานได้เลย"
"ยิ่งไปกว่านั้น อาวุธปืนของพวกมันยังมีอานุภาพร้ายกาจ ทำให้ทหารของเราบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก สงครามครั้งนี้นับตั้งแต่เริ่มต้น พวกเราก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบแล้ว"
เหล่าขุนนางต่างพูดกันคนละประโยค ทุกถ้อยคำเปรียบเสมือนคมมีดที่ทิ่มแทงหัวใจของผู้ครองแคว้นเล็กเฝยหยวน
เขารู้ดีว่าสถานการณ์ได้สิ้นหวังแล้ว ด้วยกำลังของแคว้นเล็กเฝยหยวนในตอนนี้ ไม่มีทางต้านทานแคว้นเล็กไป๋อวิ๋นที่แข็งแกร่งได้เลย
หากยังดึงดันต่อต้านต่อไป ก็มีแต่จะทำให้ราษฎรต้องทนทุกข์มากขึ้น และผลักให้บ้านเมืองตกอยู่ในหายนะที่หนักหนาสาหัสกว่าเดิม
หลังจากขบคิดอย่างเจ็บปวดอยู่พักใหญ่ ผู้ครองแคว้นเล็กเฝยหยวนก็กัดฟันแน่น ก่อนตัดสินใจอย่างยากลำบาก