เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 397
ต่อจากนั้น แม่ทัพศัตรูอีกสองคนก็บุกเข้ามาพร้อมกัน
คนหนึ่งใช้อาวุธเป็นดาบคู่ แสงคมดาบวูบวาบราวกับดาวตกไล่ตามจันทร์
อีกคนหนึ่งใช้กระบองเขี้ยวหมาป่า ท่าทางดุดันเกรี้ยวกราดราวกับพยัคฆ์ร้ายลงจากเขา
ทั้งสองบุกเข้าประกบจากซ้ายและขวา ประสานงานกันอย่างเข้าขา หมายจะรุมโจมตีหลี่หยวนป้า
หลี่หยวนป้าไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขาตะโกนก้อง ก่อนเหวี่ยงค้อนคู่ในมือกวัดแกว่งไปมา ร่างเคลื่อนไหวดุจพายุหมุน วนเวียนอยู่ระหว่างศัตรูทั้งสอง
เขาใช้ค้อนมือซ้ายปัดดาบคู่เอาไว้ก่อน จากนั้นค้อนมือขวาก็ฟาดเข้าใส่หน้าอกของแม่ทัพที่ถือดาบคู่เต็มแรง อีกฝ่ายหลบไม่ทัน กระดูกซี่โครงแตกละเอียด กระอักเลือดออกจากปากและสิ้นใจในทันที
จากนั้นเขาก็หมุนตัวหันไปเผชิญหน้ากับแม่ทัพที่ถือกระบองเขี้ยวหมาป่า ค้อนมือขวาปะทะเข้ากับกระบองหนาม ส่งเสียงดังสนั่นจนแทบแก้วหูแตก
หลี่หยวนป้าอาศัยจังหวะที่แม่ทัพศัตรูใช้แรงเก่าจนหมดสิ้น แต่ยังไม่ทันรวบรวมแรงใหม่ ค้อนมือซ้ายก็ฟาดออกไปรวดเร็วดุจสายฟ้า กระแทกเข้ากลางใบหน้าอีกฝ่ายอย่างจัง จนศีรษะแตกกระจายและสิ้นใจคาที่
ในเวลานี้เอง แม่ทัพศัตรูอีกรายหนึ่งที่มีร่างกายกำยำล่ำสันก็ถือค้อนทองแดงคู่ วิ่งตะโกนโหวกเหวกเข้ามา