เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 376
ทันใดนั้น ขุนนางคนหนึ่งก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นมา น้ำเสียงของเขาแฝงความร้อนรนอยู่เล็กน้อย "ฝ่าบาท สถานการณ์ในยามนี้กำลังคับขัน พวกเราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว นอกจากยอมสวามิภักดิ์ต่อราชรัฐตันเสีย"
"มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่มีกำลังมากพอจะช่วยพวกเราให้พ้นจากวิกฤตครั้งนี้ได้!"
"ราชรัฐตันเสีย?"
ราชาปี้หย่าได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น แววตาฉายความลังเลออกมาเล็กน้อย
"แต่ราชรัฐตันเสียอยู่ห่างไกลจากพวกเรามาก ระหว่างทางยังมีนครจักรพรรดิโยวหมิงคั่นกลางอีกด้วย หากคิดจะไปสวามิภักดิ์ต่อพวกเขา เกรงว่าคงไม่ใช่เรื่องง่าย"
ขุนนางผู้นั้นดูเหมือนจะคาดการณ์ความกังวลของราชาปี้หย่าเอาไว้แล้ว จึงตอบกลับด้วยท่าทีสุขุม "ฝ่าบาททรงกังวลเกินไปแล้ว"
"แม้นครจักรพรรดิโยวหมิงจะเป็นขุมกำลังระดับนครจักรพรรดิ แต่พวกเขาไม่กล้าล่วงเกินราชรัฐตันเสียอย่างเด็ดขาด"
"ขอเพียงพวกเราแสดงเจตนารมณ์ว่าจะยอมสวามิภักดิ์ให้ชัดเจน พวกเขาย่อมไม่ขัดขวางทูตของพวกเรา และยิ่งไม่มีทางลงมือทำร้ายพวกเรา"
ทว่า ทันทีที่สิ้นเสียง ขุนนางอีกคนก็ลุกขึ้นยืน น้ำเสียงของเขาแฝงความร้อนใจอยู่หลายส่วน