เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 361
ความเร็วในการหลบหนีของคงซิวหย่งเรียกได้ว่าชวนให้ตะลึงไม่น้อย
เมื่อฮั่วชวี่ปิ้งนำกองทัพใหญ่ควบมาถึงเมืองไป่หลงอย่างรวดเร็วราวกับสายลมพัดสายฟ้าแลบ กลับพบว่าศัตรูเจ้าเล่ห์ผู้นี้หนีไปก่อนแล้วหลายวัน
"ไอ้สารเลว หนีได้เร็วเสียจริง"
ฮั่วชวี่ปิ้งสบถด่าในใจ ขณะเดียวกันก็รู้ดีว่าเวลานี้ต่อให้ไล่ตามไปก็เปล่าประโยชน์ จึงได้แต่ล้มเลิกความคิดนั้น
เมื่อเดินเข้าไปในเมืองไป่หลง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือสภาพรกร้างวุ่นวายและว่างเปล่า
ข้าหลวงมณฑลและเหล่าขุนนางราวกับหายตัวไปในชั่วข้ามคืน แม้แต่ทหารส่วนใหญ่ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นกัน
เหลือเพียงทหารเฝ้าเมืองอยู่ไม่กี่คน พวกเขาซูบผอมจนเห็นได้ชัด สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและกระวนกระวาย
ทันทีที่เห็นธงทัพของมณฑลไป๋อวิ๋นโบกสะบัด ทหารที่เหลืออยู่เหล่านี้ก็วางอาวุธลงทันที ไม่มีทีท่าจะต่อต้านแม้แต่น้อย ต่างพากันยกมือยอมจำนน