เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 359
"ยิงธนู!"
ทันทีที่มีคำสั่งลงมา พลธนูของหนิวหยิงต่างคำรามพร้อมเพรียงกัน ก่อนระดมโจมตีทหารม้าห้าหมื่นนายอย่างดุเดือด
ห่าธนูหนาแน่นราวกับเมฆดำปกคลุมท้องฟ้า พุ่งทะลักลงมาประหนึ่งสายฝน ก่อนกลืนกินทหารม้าเหล็กเกราะดำในชั่วพริบตา
ทว่า ภาพความสูญเสียอย่างหนักที่ทุกคนคาดคิดกลับไม่ได้เกิดขึ้น
ลูกธนูที่ตกกระทบบนเกราะหนักของเหล่าทหารม้า ส่งเสียงกระทบกันอย่างใสกังวาน ก่อนจะกระเด็นตกลงพื้นไปทีละดอก
หนิวหยิงเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
เดิมทีเขาคิดว่าห่าธนูอันหนาแน่นนี้ อย่างน้อยก็น่าจะสร้างความเสียหายอย่างหนักให้แก่ทหารม้าได้ แต่กลับไม่คาดคิดเลยว่าจะไร้ผลโดยสิ้นเชิง
"แย่แล้ว! นี่ไม่ใช่ทหารม้าเบา แต่เป็นทหารม้าหนัก!"
หนิวหยิง แม่ทัพเฒ่าผู้ผ่านสมรภูมิมานับไม่ถ้วน ทันทีที่เห็นทหารม้าสวมเกราะหนัก หัวใจพลันบังเกิดลางสังหรณ์อันไม่ดีขึ้นมา