เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 331
ฟู่ห่าวนั่งตระหง่านอยู่บนหลังม้าศึกสีดำอย่างองอาจ แววตาของนางเปล่งประกายคมกริบ ราวกับสามารถมองทะลุทุกรายละเอียดในสนามรบได้
นางควบม้านำหน้า นำทหารม้าจู่โจมต้าฮั่นสองหมื่นนายพุ่งเข้าใส่กองทัพศัตรูดุจกระแสน้ำเชี่ยวกราก
เมื่อสิ้นเสียงออกคำสั่งของนาง ทหารม้าที่อยู่เบื้องหลังก็เร่งติดตามมาอย่างกระชั้นชิด
กีบเหล็กของม้าศึกกระทืบลงบนพื้นอย่างหนักหน่วง ทุกย่างก้าวราวกับทำให้ผืนปฐพีสั่นสะเทือน เสียงดังกึกก้องประหนึ่งฟ้าคำราม ฝุ่นดินฟุ้งกระจายขึ้นเป็นวงกว้าง ราวกับมังกรยักษ์สีเหลืองกำลังพลิกตัวโหมทะยานอยู่กลางสนามรบ
ทหารม้าจู่โจมต้าฮั่นเหล่านี้สวมเกราะเหล็กที่เปล่งประกายเย็นเยียบ มือถือหอกยาวและกระบี่คมกริบ แววตาเผยให้เห็นจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันไม่ยอมจำนน
แสงอาทิตย์สาดกระทบเกราะของพวกเขา สะท้อนประกายเจิดจ้าราวกับสายฟ้าที่ฟาดผ่านสนามรบทีละสาย