เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 319
ถังซิงเหยียนกลับจากมณฑลไป๋อวิ๋นมายังเมืองอ้านอิ่งด้วยความโกรธแค้นและผิดหวังอย่างถึงที่สุด
สีหน้าของเขามืดครึ้มราวกับผืนน้ำ ย่ำเท้าเร่งรีบมาตลอดทาง กระทั่งมาหยุดลงที่โถงใหญ่ของจวนเจ้าเมือง
เฉากวงเย่ากับขุนนางคนอื่น ๆ รออยู่ที่นั่นก่อนแล้ว เมื่อเห็นสีหน้าของถังซิงเหยียน พวกเขาก็คาดเดาเรื่องราวได้เจ็ดถึงแปดส่วน
ถังซิงเหยียนยืนอยู่กลางโถงใหญ่ ก่อนจะเล่าประสบการณ์ที่ตนพบเจอในมณฑลไป๋อวิ๋นอย่างเติมแต่งสีสันจนเกินจริง
เขาเล่าถึงท่าทีหยิ่งยโสของเหออวิ๋น
เล่าถึงการที่อีกฝ่ายดูแคลนข้อเสนอขอเจรจาสงบศึกของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง
เล่าถึงการที่อีกฝ่ายใช้อำนาจบาตรใหญ่รับของกำนัลไปอย่างหน้าตาเฉย แต่กลับไม่ยอมอ่อนข้อให้แม้แต่น้อย ทั้งยังขับไล่พวกเขาออกมาอย่างไร้มารยาท
ทุกถ้อยคำของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและไม่พอใจ ราวกับต้องการระบายความคับข้องใจทั้งหมดออกมาให้หมดสิ้น
เฉากวงเย่าฟังคำบอกเล่าของถังซิงเหยียน สีหน้าก็ยิ่งมืดครึ้มลงเรื่อย ๆ