เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 315
ณ ส่วนลึกที่สุดของเมืองอ้านอิ่ง กำแพงเมืองสูงตระหง่านทอดตัวตัดกับรัตติกาล ประหนึ่งปราการอันแข็งแกร่งที่ไม่มีวันพังทลาย คอยปกป้องความสงบสุขของเมืองแห่งนี้
ทว่าความสงบสุขดังกล่าวกลับถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าเร่งรีบของทหารนายหนึ่ง
ใบหน้าของทหารซีดเผือด หน้าผากชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ เขาวิ่งเหยาะ ๆ ผ่านระเบียงทางเดิน มุ่งหน้าตรงไปยังที่พักของเฉากวงเย่า
ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย เพราะข่าวที่นำมาครั้งนี้ร้ายแรงถึงขั้นสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมืองอ้านอิ่ง
"รายงาน! ใต้เท้าข้าหลวง!"
ทหารหยุดยืนหอบหายใจอยู่หน้าประตูห้องของเฉากวงเย่า ก่อนจะตะโกนเสียงดัง
ประตูห้องเปิดออกอย่างรวดเร็ว ร่างของเฉากวงเย่าปรากฏขึ้นตรงหน้าประตู
คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่น เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจที่ถูกทหารมารบกวน
แต่เมื่อเห็นสีหน้าตื่นตระหนกของทหาร ความไม่พอใจในใจก็พลันเปลี่ยนเป็นความสงสัย