เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 313
"ท่านนายอำเภอ ต่อให้ต้องตาย พวกเราก็ไม่อาจทำให้ศักดิ์ศรีของมณฑลอ้านอิ่งต้องมัวหมองได้!"
ขุนนางคนหนึ่งยืดอกตั้งตรง กล่าวด้วยท่าทีพร้อมพลีชีพ
แววตาของเขาเปล่งประกายแน่วแน่ ราวกับเตรียมใจสละชีวิตไว้แล้ว
"ใช่แล้ว! ข้าหลวงมณฑลมีบุญคุณต่อพวกเราดุจขุนเขา จะยอมจำนนได้อย่างไร ต่อให้ต้องตาย ข้าก็จะขออยู่ร่วมเป็นร่วมตายกับเมืองแห่งนี้!"
ขุนนางอีกคนเอ่ยขึ้น แม้น้ำเสียงจะสั่นเครืออยู่บ้าง แต่กลับแฝงไว้ด้วยความแน่วแน่และภักดีอย่างยิ่ง
"ท่านนายอำเภอ ท่านคิดจะทรยศมณฑลอ้านอิ่ง ทรยศทุกคนอย่างนั้นหรือ ท่านไม่กลัวหรือว่าจะถูกตราหน้าไปชั่วลูกชั่วหลาน?"
ขุนนางหัวโบราณอีกคนหนึ่งขมวดคิ้วแน่น เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเข้มงวด
มีคนอดเอ่ยแทรกขึ้นมาไม่ได้ "จะพูดเช่นนั้นก็ไม่ถูก ข้าคิดว่าคำพูดของท่านนายอำเภอมีเหตุผล"
"พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฮั่วชวี่ปิ้งอยู่แล้ว แทนที่จะสละชีวิตไปเปล่า ๆ มิสู้เก็บรักษากำลังเอาไว้ แล้วค่อยหาโอกาสในภายหลัง"