กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 308
"แม่ทัพคนหนึ่งใต้บัญชาของข้า ในคืนที่บุกโจมตีเมืองเสวี่ยม่านยามวิกาล ได้พบเรื่องน่าตกใจว่า ประตูเมืองเปิดอ้ากว้าง ส่วนทหารที่ประจำการอยู่บนกำแพงเมืองกลับหายไปจนหมดสิ้น"
เสียงของเหออวิ๋นดังก้องไปทั่วห้องโถง แฝงไว้ด้วยความหนักอึ้ง
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง คล้ายกำลังหวนระลึกถึงเหตุการณ์ในเวลานั้น ก่อนจะเล่าต่อ "สิ่งที่มาแทนที่ทหารเหล่านั้น กลับเป็นโจรภูเขากลุ่มหนึ่งที่มีท่าทางดุร้ายเหี้ยมโหด กำลังเฝ้ารักษาประตูเมืองอยู่"
"ในตอนแรก แม่ทัพของข้ายังคิดว่าร่องรอยการเคลื่อนทัพของเราถูกเปิดเผยแล้ว และศัตรูจงใจวางกับดักเอาไว้"
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ แววตาของเหออวิ๋นพลันฉายประกายเย็นเยียบ มือทั้งสองกำหมัดแน่น เห็นได้ชัดว่าเขายังคงโกรธแค้นกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเวลานั้น