เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299
ทว่า ท่ามกลางบรรยากาศผ่อนคลายเช่นนี้ กลับแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันตรายจาง ๆ
ภายใต้ความมืดมิดยามราตรี เหล่าทหารของมณฑลอ้านอิ่งไม่ทันสังเกตเลยว่า กองทัพมณฑลไป๋อวิ๋นกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้อย่างเงียบเชียบ ศึกนองเลือดอันน่าสะพรึงกลัวกำลังจะเปิดฉากขึ้นท่ามกลางความมืดแห่งนี้
"เหตุใดตาขวาของข้าถึงกระตุกไม่หยุดเลย?"
ภายในกระโจม แววตาของแม่ทัพชราพลันฉายประกายวาบ ราวกับว่าในชั่วขณะนี้เขาสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง
"บางทีข้าอาจคิดมากไปเองกระมัง"
ทว่าเมื่อเขาเงยหน้ามองท้องฟ้ายามราตรีอันมืดมิด กลับไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ เลย
เขาส่ายหน้า หัวเราะเยาะความหวาดระแวงของตนเองอยู่ในใจ จากนั้นจึงหันหลังเดินกลับเข้าไปในกระโจม เตรียมพักผ่อนสักครู่เพื่อรอรับศึกที่กำลังจะมาถึง
แต่เขาหารู้ไม่ว่า นี่คือความสงบก่อนพายุจะโหมกระหน่ำ