กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296
รัตติกาลมืดมิดดุจหมึก หนาทึบและลึกล้ำ มีเพียงแสงดาวริบหรี่ที่ประดับประดาอยู่บนผืนฟ้า
ภายในเมืองที่กำลังตกอยู่ในความโกลาหล ใบหน้าของหัวหน้าโจรภูเขาซีดเผือดเป็นพิเศษภายใต้แสงจันทร์อันเลือนราง
สายตาของเขาจับจ้องชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างไม่วางตา ชายผู้นั้นคือไป๋ฉี่ แววตาของอีกฝ่ายเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง แผ่ประกายเย็นชาและคมกริบออกมา
หัวหน้าโจรภูเขาพยายามข่มความหวาดกลัวและรักษาความสงบเอาไว้ ทว่าน้ำเสียงกลับสั่นเครือเล็กน้อย เผยให้เห็นความหวาดหวั่นในใจ "เจ้าตกลงเป็นใครกันแน่?"
เขาจ้องมองไป๋ฉี่ พยายามค้นหาเบาะแสสักเล็กน้อยจากแววตาของอีกฝ่าย
มุมปากของไป๋ฉี่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา น้ำเสียงทุ้มต่ำหนักแน่น "จงจำไว้ คนที่สังหารเจ้าคือไป๋ฉี่แห่งมณฑลไป๋อวิ๋น!"