เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290
เมื่ออูเซี่ยงเฉิน นายอำเภอแห่ง【เมืองอู้อิ่น】ได้ยินข่าวว่ามีกองทัพรวมพลอยู่นอกเมือง เขาก็รีบขึ้นไปบนกำแพงเมืองอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
นายอำเภอผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมายผู้นี้ มีร่องรอยแห่งกาลเวลาสลักอยู่บนใบหน้า ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับคมกริบราวกับเหยี่ยว เผยให้เห็นสติปัญญาและความเด็ดขาดที่ไม่อาจดูแคลนได้
เขายืนอยู่บนกำแพงเมือง มือข้างหนึ่งจับก้อนอิฐหินที่หยาบกระด้าง พลางทอดสายตามองออกไปไกล
กองทัพที่อยู่นอกเมืองจัดแถวอย่างเป็นระเบียบ เหล่าทหารต่างฮึกเหิม กระปรี้กระเปร่า และมีวินัยเคร่งครัด
สิ่งที่ทำให้อูเซี่ยงเฉินตกตะลึงที่สุดก็คือ ในกองทัพนั้นกลับมีทหารม้าอยู่เป็นจำนวนมาก ม้าศึกแต่ละตัวล้วนแข็งแรงปราดเปรียว ส่วนเหล่าอัศวินก็องอาจสง่างาม
"นี่เป็นทหารของ【มณฑลไป๋อวิ๋น】อย่างนั้นหรือ?"
อูเซี่ยงเฉินตกใจอยู่ในใจ สีหน้าเผยความไม่อยากเชื่อออกมาอย่างชัดเจน