เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 272
สยงหมิ่นมองภาพตรงหน้า ในใจอดเกิดความยำเกรงและความอิจฉาอยู่หลายส่วนไม่ได้
"ลองคิดดูสิ พวกเราจนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นเพียงผู้ใหญ่บ้านตัวเล็ก ๆ แต่เหออวิ๋นกลับยกระดับขุมกำลังของตนขึ้นไปถึงขั้นเมืองอำเภอระดับเก้าแล้ว"
"หากพัฒนาต่อไปตามแนวโน้มนี้ การที่เขาจะกลายเป็นขุมกำลังระดับมณฑลแห่งแรก ก็คงเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นกระมัง?"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ถังเทียนจ้งก็พยักหน้า สีหน้าหนักอึ้ง
"ใช่แล้ว ขุมกำลังของเหออวิ๋นแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ต่อกรกับเขาก็ไม่ต่างอะไรกับเอาไข่ไปกระทบหิน รนหาที่ตายชัด ๆ"
"ในยุคสมัยที่วุ่นวายเช่นนี้ การเลือกที่พึ่งพิงให้ถูกต้องต่างหากจึงจะเป็นหนทางแห่งการเอาชีวิตรอด"
ทั้งสามคนผลัดกันพูดคนละประโยค ยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกว่าการตัดสินใจเข้าร่วมกับเหออวิ๋นเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาด