กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 258
อ้าวปู้ควบม้าศึกของตน ราวกับสัตว์ร้ายที่ถูกเพลิงโทสะเผาผลาญ ดวงตาทั้งสองข้างฉายแววดูแคลนและเหยียดหยามฟู่ห่าวอย่างเปิดเผย
เขากำอาวุธในมือแน่น คมดาบที่ส่องประกายเย็นเยียบตวัดเป็นเส้นโค้งอันดุดันกลางอากาศ พร้อมเสียงสายลมหวีดหวิว ราวกับเคียวของยมทูตที่ฟาดฟันตรงเข้าใส่จุดสำคัญบริเวณหัวใจของฟู่ห่าว
ค่ายทหารฝ่ายศัตรูพลันระเบิดเสียงหัวเราะเยาะเย้ยอย่างไม่เกรงใจ เสียงหัวเราะเหล่านั้นเต็มไปด้วยความดูถูกและเหยียดหยามฟู่ห่าว
นักรบเหล่านี้เชื่อมั่นว่า แม่ทัพหญิงผู้มีรูปร่างบอบบาง ดูอ่อนโยนและอ่อนแอผู้นี้ จะต้องถูกการโจมตีอันหนักหน่วงและทรงพลังของอ้าวปู้กวาดตกจากหลังม้าได้อย่างง่ายดายราวกับใบไม้ร่วงอย่างแน่นอน