เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 232
หานเฉิงอู่รู้ดีว่า สถานการณ์ในศึกวันนี้ไม่เอื้ออำนวยให้พวกเขาเปิดฉากโจมตีต่อไปแล้ว
เขาจึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาดให้ชะลอการบุก เพื่อให้กองทัพพันธมิตรได้พักหายใจบ้าง
ทว่า เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเครื่องยิงหินของศัตรูที่มีอานุภาพน่าสะพรึงกลัว เขากลับไม่อาจคิดหาวิธีรับมือที่เหมาะสมได้เลย
ไม่ว่าจะเป็นระยะยิงและอานุภาพของธนู หรือแม้แต่เครื่องยิงหินที่อยู่ในมือของพวกเขา
เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับอำเภอไป๋อวิ๋นแล้ว ล้วนด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด
หากเข้าปะทะกันซึ่งหน้า ย่อมต้องกลายเป็นการสูญเสียอย่างน่าสลดใจ ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการเห็นอย่างแน่นอน
เช่นนั้น หากไม่ใช้วิธีบุกโจมตีตรง ๆ ยังจะมีหนทางใดที่สามารถตีตำบลจื่อซานซึ่งมีแนวป้องกันแข็งแกร่งราวกับป้อมปราการให้แตกได้อีก?
หานเฉิงอู่ขมวดคิ้วแน่น พลางครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ต่าง ๆ อยู่ในใจ
เขารู้ดีว่าตำแหน่งที่ตั้งของตำบลจื่อซานเป็นชัยภูมิที่สำคัญอย่างยิ่ง