เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 203
เหออวิ๋นขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อย เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเจือความห่วงใย "แม่ทัพอู่หลิง นางยังไม่กลับมาจากสนามรบอีกหรือ"
เหอหลงส่ายหน้าเบา ๆ "ยังไม่กลับมาขอรับ แต่ข่าวดีคือ ท่านแม่ทัพซุนจ้านซือสามารถควบคุมตัวเชลยจำนวนมากและรถม้าที่บรรทุกเสบียงจนเต็มพิกัด กลับมาถึงในเมืองเรียบร้อยแล้ว"
เมื่อเหออวิ๋นได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเบา ๆ ความกังวลในใจยังมิได้จางหายไปจนหมดสิ้น จากนั้นจึงเอ่ยถามขึ้นอีกว่า "เช่นนั้นแล้ว แม่ทัพอู่เยว่ในเวลานี้อยู่ที่ใดหรือ"
"เขาเดินทางไปที่จวนตระกูลอู่ในอดีตเพียงลำพัง ได้ยินมาว่าจวนแห่งนั้นในตอนนี้กลับกลายเป็นซากปรักหักพังไปเสียแล้ว"
น้ำเสียงของเหอหลงเจือความรู้สึกสะท้อนใจอยู่บ้าง ราวกับกำลังทอดถอนใจให้กับชะตากรรมของตระกูลอู่ด้วยเช่นกัน
"เจ้ารู้เส้นทางที่แน่นอนหรือไม่"
สายตาของเหออวิ๋นเบนไปทางเหอหลง น้ำเสียงเจือความร้อนรนอยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจจะเดินทางไปดูด้วยตนเอง