เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 196
"กราบเรียนแม่ทัพอู่เยว่ ค่ายพักแรมของกองทัพข้าศึกอยู่บนพื้นที่โล่งห่างจากกองทัพเราออกไปสามลี้ขอรับ!"
หน่วยสอดแนมกล่าวด้วยความร้อนรนเล็กน้อย พร้อมกับรายงานข้อมูลข่าวกรองอันสำคัญยิ่งนี้ให้อู่เยว่รับทราบ
อู่เยว่ แม่ทัพผู้ผ่านศึกมาโชกโชน ดวงตาดุจประกายไฟ หลังได้ยินดังนั้น มุมปากก็ยกยิ้มเยือกเย็นขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ:
"ฟังคำสั่งของข้า ทหารทุกนายต้องรักษาความเงียบเอาไว้ให้สนิท ติดตามข้าลอบโจมตีในยามวิกาล ทำให้พวกมันไม่ได้เห็นตะวันในวันพรุ่งนี้!"
"รับด้วยเกล้า!"
เสียงของพลส่งสารสะท้อนก้องไปในท้องฟ้ายามค่ำคืน เจือไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวที่ไม่อาจปฏิเสธ
กองหนุนจากตำบลซ่างหยาง ยามที่ได้รับคำสั่งสนับสนุนอันกะทันหันนี้ ต่างก็เปรียบเสมือนฝูงเสือดาวที่เตรียมพร้อมทะยาน พริบตานั้นสัญชาตญาณการต่อสู้ทั้งหมดก็ถูกปลุกเร้าขึ้นมา