เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135
เหออวิ๋นกล่าวกับพวกเขาว่า "การโจมตีตำบลจำเป็นต้องสืบหาข้อมูลให้มากพอเสียก่อน พวกเจ้าคงไม่ได้บุ่มบ่ามบุกเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกกระมัง"
เมื่อได้ยินว่าเหออวิ๋นปรากฏตัว ทุกคนก็พลอยครึกครื้นกันขึ้นมาทันที
เมิ่งเฮ่าหราน "ฉันไม่ได้โง่เสียหน่อย ย่อมไม่บุ่มบ่ามบุกเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้าอยู่แล้ว"
"สถานการณ์ของตำบลนั้นฉันสืบรู้หมดแล้ว เป็นพวกไร้ความสามารถกินข้าวสุกเอาเผากินชัด ๆ ฉันแอบส่งทหารเข้าไปในตำบลนั้นตั้งนานแล้ว"
"แถมพวกนายเดาซิว่าทหารในตำบลนั้นมีอยู่เท่าไหร่ เชี่ยเอ๊ย บนกำแพงเมืองมีทหารเฝ้าอยู่แค่ไม่กี่สิบคน ถ้าฉันไม่โจมตีเข้าไปอีก ฉันคงกลายเป็นคนโง่ของจริงแล้วล่ะ"
ทุกคนต่างคาดไม่ถึงว่าดวงของเมิ่งเฮ่าหรานจะดีถึงเพียงนี้ ได้พบเจอกับตำบลเช่นนั้น
จูอาน "แม่มเอ๊ย ทำไมฉันถึงไม่มีดวงดีแบบนายบ้างวะ"