เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105
อู่หลิงก้าวเข้าสู่ห้องแล้ว เอ่ยขึ้นว่า "ข้าคิดว่าท่านน่าจะเดาสิ่งต่างๆ ได้บ้างแล้ว ก่อนหน้านี้ตอนที่ท่านช่วยข้ายกระดับเคล็ดวิชา ข้าดูเหมือนจะเข้าสู่สภาวะที่แปลกประหลาดมาก"
"ที่นั่นมีเศษเสี้ยวที่แตกละเอียดอยู่มากมาย ข้าไม่รู้ว่านั่นคือเศษเสี้ยวความทรงจำของข้าหรือไม่ เพราะมันแตกละเอียด ข้าจึงไม่สามารถสร้างความทรงจำที่สมบูรณ์ขึ้นมาได้"
"เศษเสี้ยวเหล่านั้น ในตอนนี้ได้หลอมรวมเข้ากับความทรงจำของข้าแล้ว ความรู้เกี่ยวกับเคล็ดวิชาของข้าเหล่านั้น ล้วนมาจากที่นั่นทั้งหมด"
"ข้าอยากให้ท่านช่วยข้าฟื้นฟูความทรงจำเหล่านั้นให้กลับมาสมบูรณ์ทั้งหมด บางทีอาจจะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดนี้ก็ได้"
หลังจากเหออวิ๋นฟังจบ เขาคาดเดาอย่างกล้าหาญว่า "ข้ามีข้อสันนิษฐานข้อหนึ่ง ไม่รู้ว่าจะถูกต้องหรือเปล่า"
"ท่านรู้สึกว่าความทรงจำเหล่านั้น เป็นความทรงจำจากชาติก่อนของข้าอย่างนั้นหรือ"