เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 99
ในเวลานี้เหออวิ๋นถือกระบี่สะบั้นวิญญาณที่ได้รับการหลอมเสริมพลังจนถึงระดับ 3 เอาไว้ในมือ บนตัวกระบี่มีแสงสีฟ้าจาง ๆ ไหลเวียนอยู่ ราวกับอัดแน่นไปด้วยพลังอันไร้ขีดจำกัด
เขาราวกับม้าป่าที่หลุดจากบังเหียน พุ่งทะยานนำหน้าเข้าไปหาหมีดำตัวใหญ่ยักษ์ที่มีขนาดมหึมาในทันที
ในเสี้ยวพริบตาที่เข้าประชิดตัวหมีดำ เหออวิ๋นก็เหวี่ยงกระบี่ฟันออกไปอย่างแรง
คมกระบี่อันแหลมคมวาดผ่านอากาศเกิดเป็นประกายหนาวเยือกเจิดจ้า ราวกับสายฟ้าสีเงินสายหนึ่งที่พุ่งทะลุทะลวงเกราะหนังหนาเตอะของหมีดำ ปักลึกลงไปในหน้าอกของมันอย่างจัง
หมีดำทำได้เพียงเปล่งเสียงร้องโหยหวนสั้น ๆ ออกมาคราหนึ่ง ก่อนจะล้มฟุบลงไปกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง โลหิตสีแดงฉานพุ่งทะลักออกมาดั่งสายน้ำ ย้อมผืนดินแห่งนี้ให้กลายเป็นสีแดงชาด
เหออวิ๋นดุจดั่งเทพสงครามจุติ ทั่วร่างแผ่ซ่านไอสังหารที่พวยพุ่งเสียดฟ้า