เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97
จากนั้น เขาค่อย ๆ หันกลับมา กวาดสายตามองชาวบ้านและเหล่าทหารทุกคนที่อยู่ ณ ที่แห่งนั้นด้วยแววตาลึกซึ้งและเปี่ยมด้วยความเคร่งขรึม ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำหนักแน่น
"พี่น้องชาวบ้านที่รัก เหล่าทหารผู้กล้าหาญ ในการออกเดินทางครั้งล่าสุดของพวกเรา เคราะห์ร้ายได้มาเยือนอย่างไม่คาดคิด พรากนักรบผู้กล้าหาญและไร้ความหวาดกลัวไปจากพวกเราจำนวนไม่น้อย"
"เงาร่างของพวกเขาเปรียบดั่งดวงดาวอันเจิดจ้าที่พลันดับแสงลงกลางท้องฟ้ายามราตรี สิ่งที่หลงเหลือไว้ให้พวกเรามีเพียงความอาลัยอันไร้ที่สิ้นสุด และเจตจำนงอันไม่ยอมสยบ"
"การพัฒนาหมู่บ้านไม่เคยเป็นเส้นทางที่ราบรื่นมาแต่ไหนแต่ไร เปรียบเสมือนเส้นทางภูเขาที่คดเคี้ยว ทุกย่างก้าวล้วนต้องเผชิญกับความยากลำบากและบททดสอบ"
"ทุกครั้งที่ก่อสร้างและก้าวไปข้างหน้า ล้วนจารึกไว้ด้วยหยาดเหงื่อ หยดเลือด และการเสียสละนับไม่ถ้วน"
"ณ ที่นี้ ข้าขอขอบคุณพวกเจ้าจากใจจริง ขอบคุณที่มอบความไว้วางใจและให้การสนับสนุนข้าอย่างไม่มีเงื่อนไข"
"ความเชื่อมั่นและความมุ่งมั่นของพวกเจ้า คือรากฐานอันมั่นคงที่สุดที่หล่อหลอมหมู่บ้านของพวกเราขึ้นมา"