กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80
เหออวิ๋นยิ้มบาง ๆ รอยยิ้มนั้นมีความถ่อมตัวและความมั่นใจผสมผสานกัน "ความจริงแล้ว นี่ไม่ใช่เพราะข้ามีสิ่งใดเหนือกว่าคนอื่นหรอก"
"หากแต่เป็นเพราะข้าเดินมามากกว่า อ่านหนังสือมามากกว่า และผ่านลมฝนมามากกว่าเท่านั้นเอง"
"พลังแห่งความรู้ช่างไร้ขีดจำกัด มันช่วยให้พวกเราหาทางออกได้ในยามคับขัน และมองเห็นความหวังได้ในยามสิ้นหวัง"
เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้ แววตาของเหออวิ๋นก็ลึกล้ำขึ้น ราวกับทะลุผ่านม่านหมอกแห่งกาลเวลา มองไปยังอนาคตที่ไกลโพ้นยิ่งกว่า
"ในหมู่บ้านของเรา มีรอยยิ้มอันไร้เดียงสาเพิ่มขึ้นมากมายแล้ว พวกเขาคืออนาคตของเรา เป็นความหวังของ【หมู่บ้านไป๋อวิ๋น】"