กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78
เหออวิ๋นส่ายหัวเบา ๆ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม "วันนี้คือวันที่เจ็ดแล้ว"
"เจ็ดวัน?"
หยางหย่งเบิกตากว้างขึ้นทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและไม่อาจเชื่อได้ "เจ้าเห็นข้าหยางหย่งเป็นเด็กสามขวบหรืออย่างไร ถึงกล้าพูดคุยโวโอ้อวดเช่นนี้ออกมา!"
สีหน้าของเหออวิ๋นยังคงราบเรียบดั่งสายน้ำ ราวกับคาดเดาปฏิกิริยาของหยางหย่งไว้ล่วงหน้าแล้ว "ข้าไม่มีความจำเป็นต้องหลอกลวงเจ้า และไม่มีความจำเป็นต้องทำเช่นนั้นด้วย"
"ขอเพียงเจ้าเต็มใจติดตามข้าไปที่หมู่บ้านไป๋อวิ๋นสักครั้ง ย่อมสามารถสอบถามดูได้ตามอำเภอใจว่าข้าพูดคุยโวโอ้อวดอยู่จริงหรือไม่"
คำพูดของเขาเปี่ยมล้นไปด้วยความจริงใจและความมั่นอกมั่นใจ ราวกับทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของตนเองแล้ว