เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59
หัวหน้าค่ายเหมิ่งหู่หรี่ตาลง กวาดสายตามองเหล่าทหารที่อยู่รอบด้าน ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยและใคร่รู้
เขาไม่เคยพบเห็นกองกำลังที่มีระเบียบวินัยเข้มงวดและเปี่ยมด้วยพลังอำนาจเช่นนี้มาก่อน ในใจอดพึมพำไม่ได้ว่า คนพวกนี้เป็นใครมาจากไหนกันแน่?
"พวกเจ้ามาจากค่ายไหนกันแน่ พี่น้องทั้งหลาย? บอกชื่อมา บางทีพวกเราอาจพูดคุยตกลงกันได้"
หัวหน้าค่ายพยายามแสร้งทำเป็นสงบนิ่ง เอ่ยถามเพื่อหยั่งเชิงและล้วงข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากปากอีกฝ่าย
ทว่าเหออวิ๋นกลับไม่มีความคิดจะอธิบายแม้แต่น้อย
เขาเหลือบมองหัวหน้าค่ายอย่างเย็นชา มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มดูแคลน "จะพูดจาไร้สาระไปไย ข้าไม่มีเวลามากพอจะมาเสียเวลากับเจ้า"
"ไม่ยอมจำนน ก็จงยอมให้จับแต่โดยดี หรือไม่ก็จงตายด้วยคมดาบของพวกเรา กลายเป็นปุ๋ยให้ผืนดินแห่งนี้ เจ้าเลือกเอาเอง!"