เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46
อู่จินกังเฝ้ามองดูเหออวิ๋นราวกับถูกพลังไร้รูปดึงดูด ดำดิ่งสู่สถานะการบำเพ็ญเพียรอย่างรวดเร็ว ในใจอดไม่ได้ที่จะเอ่อล้นไปด้วยความประหลาดใจที่ยากจะบรรยาย
ประกายที่ทอแสงอยู่ในนัยน์ตานั้นมิใช่มีเพียงความประหลาดใจเท่านั้น แต่ยังเจือด้วยความชื่นชมจากก้นบึ้งของหัวใจที่มีต่อพรสวรรค์อันอัจฉริยะอีกด้วย
ต้องรู้ว่าพรสวรรค์ด้านวิชาการต่อสู้ของเหออวิ๋นเปรียบประดุจดวงดาวที่เจิดจรัสที่สุดในยามค่ำคืน เจิดจ้าและหาได้ยากยิ่ง จนทำให้ผู้คนไม่อาจละสายตาได้
ทว่าเมื่ออู่จินกังหวนนึกถึงพรสวรรค์ด้านการฝึกยุทธ์อันเหนือธรรมดาของเหออวิ๋น ความรู้สึกตกใจนั้นก็ค่อย ๆ สงบลงและแปรเปลี่ยนเป็นความราบเรียบ
ท้ายที่สุดแล้ว ในโลกแห่งวิชาการต่อสู้ที่เต็มไปด้วยปาฏิหาริย์แห่งนี้ เหออวิ๋นย่อมจัดอยู่ในกลุ่มผู้มีพรสวรรค์ล้ำเลิศที่สวรรค์ประทานให้อย่างแน่นอน