กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21
เหออวิ๋นในเวลานี้อยากจะกินเนื้อสัตว์เป็นอย่างมาก ด้วยเหตุนี้ เขาจึงพาเฉียนจื่อเซวียนที่คุ้นเคยกับพื้นที่แถบนี้ติดสายไปด้วย
เฉียนจื่อเซวียนคุ้นเคยกับบริเวณรอบ ๆ 【หมู่บ้านไป๋อวิ๋น】 เป็นอย่างดี เพียงแต่ฝีมือการล่าสัตว์ไม่ค่อยดีนัก
นายพรานสองคนเขาก็พามาด้วยเช่นกัน โดยหลักแล้วคือให้พวกเขาช่วยมองหาวัตถุดิบสำหรับทำคันธนูและลูกธนู
ของพวกนี้ตัวเขาเองก็ไม่สันทัด ทำได้เพียงพึ่งพาพวกเขาเท่านั้น
แม้ว่าไม้ไผ่จะสามารถนำมาทำคันธนูได้ ทว่านายพรานหลายคนนี้กลับไม่รู้วิธีนำไม้ไผ่มาทำคันธนูอย่างเห็นได้ชัด
นี่คือเรื่องของความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง หากเขายินดีทุ่มเทเวลาศึกษา ย่อมสามารถทำออกมาได้อย่างแน่นอน
น่าเสียดายที่เขาไม่มีเวลามาสูญเสียไปกับเรื่องนี้