กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7
"เจ้าต้องการอะไรกันแน่"
ลั่วสุ่ยเซียนเอ่ยถาม
"ตรงไปตรงมาดี เงื่อนไขในการช่วยเหลืออีกฝ่ายของผมนั้นง่ายมาก รางวัลแบ่งกันคนละครึ่ง"
เหออวิ๋นตอบ
"รางวัลแบ่งกันคนละครึ่ง? ถึงกับทำเช่นนี้ได้ด้วย..."
ลั่วสุ่ยเซียนไม่เคยคาดคิดเลยว่าเหออวิ๋นผู้นี้จะสามารถทำธุรกิจในลักษณะนี้ได้
ช่างเป็นคนที่มีความสามารถ... พ่อค้าหน้าเลือดเสียจริง
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าพฤติกรรมเช่นนี้ทำให้ลั่วสุ่ยเซียนรู้สึกทึ่งไม่น้อย สมองของเหออวิ๋นนั้นใช้งานได้ดีจริงๆ แม้แต่เรื่องเช่นนี้ยังคิดออกมาได้
"แบ่งกันอย่างไรล่ะ"