กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ฉบับร่างไร้นาม
เมื่อหานรั่วหลิงประคองตู้รั่วครึ่งพยุงครึ่งลากไปทางเรือนพักเล็กนั้น นางพยายามกลั้นหัวเราะอยู่ตลอดเวลา
ประโยคนั้นที่ว่า “ถ้าเจ้าตื่นขึ้นแล้วกล้ามอบกายตอบแทนข้า ข้าจะโยนเจ้ากลับไป” วนอยู่ในสมองนางสามรอบ ทุกครั้งที่วนหนึ่งรอบทำให้นางเกือบหลุดสมาธิ
มิใช่เพราะนางมีสมาธิเลว แต่เพราะถ้อยคำนี้นั้นแม่นยำเสียเหลือเกิน แม่นยำราวกับมีผู้ใดแอบดูไพ่ใบสุดท้ายของนางไว้ล่วงหน้า
นางกว่าจะกดรอยยิ้มที่มุมปากซึ่งเกือบกลั้นไว้ไม่อยู่ให้จมลงไปได้ ก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก แล้วยังคงรักษาท่าที “ข้ายังสลบอยู่” นั้นไว้
นางคิดในใจว่า ต่อให้นางอยากมอบกายตอบแทน นางก็ไม่มีเครื่องมือนั้นเสียหน่อย
นางยังมีชิ้นส่วนไม่ครบเลย จะเอาอะไรไปมอบให้เล่า