กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 นั่นคือ…ฟ้า?
ไอเมฆชั้นแล้วชั้นเล่าวนหมุนช้า ๆ อยู่กลางนภากาศ ดุจผืนน้ำในทะเลสาบที่ถูกมือไร้รูปกวนจนเป็นวง แล้วจึงมีเสาแสงสีทองหย่อนลงมาจากใจกลางลมวนเหล่านั้น ตกลงเหนือแท่นดาว
ในเสาแสงปรากฏโครงร่างเลือนราง มีเงาร่างคน ร่างกายที่มองไม่อาจเห็นใบหน้าชัดเจน ลอยขึ้นมาระหว่างเมฆกับหมอกดุจภาพลวงตา ทุกเงาร่างล้วนมีแสงเรืองต่างสีต่างวาว
เงาร่างแรกที่ก่อตัวขึ้นปรากฏในแสงทอง คือร่างเงาแห่งเทพของเง็กเซียนฮ่องเต้
เขาแต่งชุดจักรพรรดิสีเหลืองสดใส มงกุฎบดบังใบหน้าไว้เกือบครึ่ง แต่กลิ่นอายสงบหนักและเที่ยงตรงนั้นกลับสัมผัสได้ชัดเจน