กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 สมุนไพรมิมรณะเม็ดนั้น…เจ้าจะกลืนเมื่อใด?
เมื่อไป๋จื่อกลืนคำสุดท้ายจนหมด นางรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงอันชัดเจนอย่างหนึ่ง—ชั้นแสงเรืองที่ปกคลุมผิวหนังกำลังค่อย ๆ หดกลับเข้าข้างใน ราวกับน้ำขึ้นน้ำลงถอยจากไป ทิ้งไว้เพียงชั้นผิวที่ถูกชโลมจนชุ่มฉ่ำและยังคงความเปียกชื้นเอาไว้
นางก้มมองหลังมือของตนเอง แล้วเงยหน้าขึ้นมองอวิ๋นเช่อและอวิ๋นชู
อวิ๋นชูเองก็วางเมล็ดผลลง สายตานางเคลื่อนจากปลายนิ้วของตนไปยังใบหน้าของไป๋จื่อ ทั้งสองต่างมิได้เอ่ยวาจา แต่ต่างก็ยืนยันเรื่องหนึ่งได้จากสีหน้าของกันและกัน—ผลหลางกานลูกนั้นได้ผลจริง และได้ผลชัดเจนยิ่งนัก
ภายในศาลาเงียบสงบอยู่ชั่วขณะหนึ่ง