กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 179 ของขวัญน้อยในทุกวัน
หยางเจี่ยนเก็บดาบเรียบร้อยแล้วหันมามองนาง น้ำเสียงยังเหมือนเช่นเคย “แต่วิธีที่เขากล่าวถึงนั้นเหมาะกับตัวเขาเองเท่านั้น เจ้าจดจำความเจ็บได้ แต่ไม่รู้ว่าเหตุใดจึงต้องรับหมัดนั้น ดังนั้นเจ้าจำต้องเปลี่ยนวิธีเสียใหม่”
เขากล่าวจบก็มิได้เอ่ยถึงเรื่องนั้นอีก “พักดีแล้วหรือ มาอีกครั้งเถิด”
ตู้รั่วยืนขึ้น กุมกระบี่คู่ให้มั่นอีกครา
แสงตะวันสูงขึ้นบ้างแล้ว สาดต้องพื้นหยกขาวกลางลานว่าง ฉายประกายอบอุ่นบางเบา
นางก้าวเข้าไปในแสงนั้น ปลายกระบี่ชี้ไปเบื้องหน้า มองทวนสามแฉกสองคมที่หยางเจี่ยนถือขวางไว้ตรงหน้า มิได้คิดถึงเรื่องอื่นใดอีก