กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 176 น้ำใจของผู้อาวุโส
เมื่อตู้รั่วเดินเข้าไป เขาก็จัดวางอาหารไว้จนเต็มโต๊ะไปกว่าครึ่งแล้ว
สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตานางคือลูกท้อวางซ้อนกันเป็นตั้ง ลูกใหญ่โตนัก สีขาวอมชมพู ราวกับเพิ่งเด็ดลงจากต้น ผิวลูกยังเกาะพราวด้วยหยดน้ำละเอียด
หยางเจี่ยนวางลูกท้อให้เรียบร้อย แล้วเอ่ยขึ้นพลาง ๆ ว่า “จากสวนท้อพันปี เช้านี้ฝากคนไปเด็ดมา”
ตู้รั่วนั่งลงบนม้านั่งหิน สายตามองตามลูกท้อสี่ลูกนั้นหลายครั้ง “ลูกท้อจากสวนท้อพันปี หรือว่าหมายถึงลูกท้อจากสวนท้อพันปีนั้นกัน?”
หยางเจี่ยนไม่เงยหน้า “อืม”
คำกล่าวนั้นเบาบางราวกับไม่ใส่ใจ ราวกับการฝากคนไปเด็ดท้อจากสวนท้อพันปี กับไปซื้อต้นหอมที่ตลาดผักข้างบ้านนั้นช่างไม่ต่างกัน