กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 อีกบทที่ไร้นาม
ไม่มีผู้ใดอยู่ข้างกายเอ่ยสานคำ
เทพดาวไท่ไป๋ยืนอยู่ด้านหลังเฉียงข้างของนาง พัดขนหางพาดอยู่บนข้อพับแขน สายตาสงบนิ่งมองลงเบื้องล่าง
นาจาพิงอยู่บนยอดเมฆ มือหนึ่งเท้าคาง ท่วงท่าเกียจคร้านราวกำลังดูการแสดงที่ยังไม่ถึงจุดสูงสุด
กระต่ายหยกอยู่ข้างหนึ่ง ประคองศีรษะไว้
พวกเขาไม่มีผู้ใดเอ่ยวาจา
พวกเขาล้วนรู้ดีว่า หากรออีกสักครู่ ให้ปราณโลหิตอำมหิตนั้นแทรกซึมอีกเล็กน้อย ให้ความเจ็บปวดของมนุษย์ปุถุชนลึกยิ่งขึ้นอีกหลายส่วน ถึงยาม “สุดหนทาง” ที่แท้จริงนั้นจึงลงมือ หน่วยพลังงานที่เก็บเกี่ยวได้จะมากกว่าตอนนี้มิใช่น้อย